Wie kan er bij de hardware in een datacenter

en wat heeft dat met de belastingdienst en oogkleppen te maken?

De uitbesteding van IT taken door de belastingdienst heeft duidelijk gemaakt dat de nieuwe bewindspersonen en de ambtelijke top nog niet helemaal door hebben waarom met een Amerikaanse partij in zee gaan niet zo handig is. Duidelijk is ook dat een groter deel van de pers hier met de nodige verbazing op reageert en dat er reacties komen die niet echt getuigen van inhoudelijke kennis.

servers - hardwareDe stand van zaken was eind vorige week dat het Ministerie van Financiën met clausules, contracten en andere documenten wil voorkomen dat de Amerikaanse aannemer dingen doet die Nederland schaden. Daarop kwam vanuit de pers en de publieke opinie de nodige kritiek.

Amerikaanse beheerder en datacenter

Wat vanuit die hoek ook is geroepen is dat er nog wel meer ongewenste punten in die deal zitten, want de data die de Amerikaanse organisatie gaat beheren bevindt zich in een datacenter dat Amerikaanse eigenaren heeft. Er is niet een, maar er zijn twee bedrijven die als Trump dat roept de btw verwerking in Nederland om zeep kunnen helpen. Althans dat zeggen de critici.

Reacties van “kenners”

Daags na die melding is door meerdere personen online gereageerd dat dit onzin is. Het betoog van al die posts en reacties is nagenoeg identiek en dat viel op. Zij stellen dat de beheerder van een datacenter niet bij de servers van zijn klanten kan. Dus in dit geval zou het onterecht zijn het datacenter als een extra risicofactor te beschouwen.

Er is het nodige aan de hand met die reactie. Het begint er mee dat iedereen die dat argument hanteert claimt verstand van datacenters te hebben of voor organisaties te werken die klant zijn van een datacenter dan wel het omgekeerde, datacenters zijn zelf een klant.

Verstand van de materie hebben is een pluspunt, maar in dit geval geldt er iets anders. Iedereen die beweert dat datacenter X niet bij de servers van Y kan komen lijkt bewust of onbewust de aandacht van iets anders te doen afleiden.

Elke beheerder van een datacenter kan, als de nood aan de man komt, de fysieke hardware in het hele gebouw en van elke klant aanraken. Wie dat ontkent kan dan niet verklaren hoe het komt dat bij politie invallen servers van huurders worden veiliggesteld en afgevoerd.

Maar stel dat die een vergissing is en dat men uitgaat van de normale dagelijkse operaties van een datacenter waarbij het personeel geen reden heeft om de hardware van de huurders aan te raken. Ook dan is het nog steeds mogelijk dat de platformen van de klanten iets anders doen dan normaal.

Killswitch

Elk datacenter heeft toegang tot stoom, koeling en connectiviteit. Elk van deze services kan onderbroken worden. Dat is precies de grote vrees van 83% van de ondernemers die door Luenendonk zijn bevraagd. Elk datacenter heeft per service een de facto killswitch. Dat is volkomen legaal en in orde.

Het was nooit een probleem, maar de tijden zijn veranderd, want op grond van politieke druk maar ook cybercrime kan heel veel van een datacenter worden uitgezet, waardoor de klanten niets meer kunnen.

Iedereen die dat omwille van zijn eigen business ontkent of bagatelliseert is geen expert maar in het beste geval iemand met oogkleppen op.

Mobiele versie afsluiten