Afgelopen week is er echt veel gebeurd in Den Haag dat gevolgen heeft voor de IT sector. De aandacht voor Solvinity was groot in het gebouw van de Tweede Kamer en de pers. De paragraaf over het digitale domein in coalitieakkoord dat vrijdag online is gezet sluit daar wonderbaarlijk goed op aan.
Petitie en onderzoek
Zaterdag werd dat op nog een andere manier onderstreept. De online petitie die de politiek oproept de verkoop te blokkeren was zaterdag door meer dan 150.000 personen getekend. Voor een actie die een week oud is, een bijzondere prestatie. Het is een steun in de rug voor de ruime Kamermeerderheid die de verkoop niet zit zitten. Er zijn inmiddels ook onderzoeken gestart.
Coaltieakoord – duidelijkheid troef
Het coalitieakkoord is iets heel anders . Het deel over de digitale wereld maakt indruk. Kritiek zoals die te horen valt op andere delen van het akkoord is er amper. In de regel overheerst een neutraal-positieve afwachtende houding.
Dit akkoord haakt perfect in op de ophef over Solvinity omdat het duidelijk is over de noodzaak hard te werken aan een meer onafhankelijkheid en een sterkere EU techsector.
Digitale autonomie moet het uitgangspunt zijn voor de overheid. We kiezen voor een Europese digitale infrastructuur, bouwen strategische afhankelijkheden in cloud, data en cruciale systemen doelgericht af.
Veel duidelijker kan het niet. Dit coalitieakkoord zegt dat Nederland de route volgt die in ieder geval Finland, Oostenrijk, Duitsland en Frankrijk al zijn ingeslagen. Nederland op weg naar meer digitale soevereiniteit.
Hoopgevend zijn ook de voorgestelde veranderingen voor aanbestedingen. Essentieel om de ongewenste positie van een handvol grote aanbieders te gaan afbouwen.
In reactie op het akkoord, dat door de bekende big tech spelers niet in dank zal worden afgenomen, is de vraag al voorbij gekomen waar dit de business van het IT kanaal gaat raken. Niet iedereen levert immers aan de overheid of is zelfs maar van plan dat te gaan doen.
Het antwoord is dat iedereen die IT diensten levert hier mee te maken kan gaan krijgen. Dat komt door deze dit punt:
Digitale inkoop en aanbestedingen worden gestandaardiseerd en gecentraliseerd, gestuurd op security-by-design, zero-trust, soevereiniteit, open source en ketenveiligheid. De overheid benut haar marktmacht om veilige standaarden af te dwingen en stelt rijksbrede minimumeisen op voor security.
De overheid is een grote inkoper die eisen stelt. Directe leveranciers gaan dat merken. De leveranciers en partners van die directe leveranciers vallen onvermijdelijk op enig moment ook binnen de scope. Het is geen toeval dat het akkoord NIS2 noemt, die levert het wettelijk kader.
(illustratie: woordwolk van het deel over de digitale wereld uit het coalitieakkoord)