De ceo van Microsoft komt naar London en spreekt daar vooral over AI. Hij vertelt verder iets over het aanbieden van aangepaste clouddiensten om aan de wens naar digitale soevereiniteit te kunnen voldoen. Als je dat zo leest denk je: niets verkeerd mee, goed dat hij een keer deze kant opkomt en redelijk voorspelbare onderwerpen.
Even later doet de tweede man van het softwarebedrijf in München de opening van een hub. Deze is aangekondigd als „European Sovereignty & Digital Resilience Studio“. Hij kondigt daar aan dat er nog veel meer van dit soort hubs gaan komen, ook Amsterdam staat op de roadmap. Wederom denk je waarschijnlijk: best wel voorspelbaar allemaal. Fysieke aanwezigheid uitbreiden om veranderingen beter te kunnen volgen is wel logisch.
Maar wat nu als je ook weet dat München ook de hoofdstad is van Beieren en dat die deelstaatregering bezig is een langlopende software deal te sluiten met het bedrijf met een geschatte waarde van 1 miljard. Die deal probeert de regering als onderhandse gunning door te drukken. Daarmee schendt men volgens deskundigen de nationale en Europese aanbestedingsregels, de regionale ophef is niet gering. Dan kun je voorstellen dat er in de pers te lezen valt dat het geen toeval is dat uitgerekend die stad als eerste een hub krijgt.
Reuters
Maar nog steeds kun je zeggen dat het allemaal voorspelbaar gedrag is. Het wordt echter wel lastig dat neutrale oordeel vast te houden als je op woensdag leest bij Reuters dat de US ambassades de opdracht hebben gekregen overal waar mogelijk initiatieven voor meer digitale soevereiniteit te hinderen. Letterlijk staat er “to fight” wat ongehoord taalgebruik is voor diplomatieke diensten.
Voorspelbaar is het wellicht als je weet dat bigtech enorme bedragen heeft gestopt in de verkiezingscampagne van de president en ook daarna geld zijn blijven overmaken. Diplomaten die zich laten inzetten als boodschappers van de belangen van bigtech is echter niet iets dat we normaal vinden.
Japan
Datzelfde Reuters is ook een van de bronnen van het bericht over de inval van de Japanse toezichthouder bij het HQ van Microsoft in dat land. Het bezoek heeft te maken met een vraag die zeer bekend voorkomt: maakt het bedrijf misbruik van de marktmacht en werpt het hordes op waardoor een cloud lock-in is ontstaan. Zoals gezegd een bekend verhaal en daarmee is ook deze inval te bestempelen als min of meer voorspelbaar.
Optelsom niet positief
Wat er deze week over Microsoft wordt geschreven en waar het bedrijf bij genoemd wordt is elke keer misschien nog wel voorspelbaar, maar de optelsom van bovenstaande is verre van positief.
Dit is een groot bedrijf en kan daarom op veel persaandacht rekenen. Dat is het verhaal van hoge bomen vangen veel wind. Microsoft is echter niet het enige bedrijf waarbij de voorspelbaarheid behoorlijk onder druk staat. Het lijkt er zelfs op dat nagenoeg de hele IT sector uit dat land een probleem heeft.
Voorspelbaarheid is als vertrouwen
De reacties van die bedrijven die we nu zien zijn niet veel anders dan een jaar geleden: men blijft hameren op AI en andere innovaties. Daarbij wordt totaal voorbijgegaan aan iets fundamenteels. Voorspelbaarheid is net als vertrouwen, het komt te voet en gaat te paard.
Een belangrijk en vooral vervelend verschil met een jaar terug is trouwens dat ondertussen ook de beleggers de arena hebben betreden. De grote koersdalingen hebben op het eerste gezicht een andere reden, maar effectief draait het net zo goed om voorspelbaarheid en vertrouwen.