Met maar liefst 280 geregistreerde deelnemers was de European Resilience Summit (ERS) op 3 maart 2026 in Londen zonder meer drukbezocht. In de zaal bevond zich een high-end publiek van C-level vertegenwoordigers uit zowel overheid als bedrijfsleven. De gesprekken waren strategisch, de toon inhoudelijk scherp en de urgentie voelbaar. Digitale weerbaarheid is geen abstract beleidsdoel meer, maar een harde voorwaarde voor stabiliteit in een tijd van geopolitieke onrust.

Cyberdreiging als geopolitieke realiteit
De summit opende met een panel over cyberdreigingen in tijden van geopolitieke onrust. Internationale spanningen vertalen zich steeds vaker naar het digitale domein. Staten, criminele netwerken en hybride actoren maken gebruik van cyberspace als arena voor verstoring, beïnvloeding en sabotage.
“Tegenwicht bieden aan geconcentreerde platformmacht”
Sprekers benadrukten dat kritieke infrastructuur, supply chains en democratische instituties structureel doelwit zijn. Daarbij gaat het niet alleen om aanvallen zelf, maar ook om de strategische impact. Denk hierbij aan zaken als ondermijning van vertrouwen, economische schade en politieke instabiliteit. De consensus was helder: Europa moet sneller anticiperen, grensoverschrijdend samenwerken en investeren in operationele en strategische veerkracht.
Federatie, schaal en platformafhankelijkheid
Het panel over ‘Resilience on the Global Scale’ legde de vinger op een andere zere plek: de dominantie van wereldwijde cloudplatforms en de opkomst van zogeheten ‘shadow AI’. Organisaties implementeren AI-oplossingen vaak buiten formele governance-kaders om, wat nieuwe risico’s creëert rond compliance, datasoevereiniteit en strategische afhankelijkheid. De discussie draaide om de vraag hoe innovatie kan worden gecombineerd met controle en verantwoordelijkheid.
Ook open source en open standaarden kwamen nadrukkelijk aan bod als fundament voor digitale soevereiniteit. De boodschap was duidelijk: openheid alleen is niet voldoende; het moet worden ingebed in duurzame governance- en businessmodellen.
Inhoudelijke verdieping met Dock-Reads
Het format werd zeer goed ontvangen. In plaats van korte statements of algemene discussie, draaide het om analyse, onderbouwing en inhoudelijke confrontatie. De Dock-Reads leverden daarmee niet alleen debat op, maar ook tastbare denkrichtingen.
De eerste these van Sopra Steria stelde dat Europese crisisplannen onbedoeld risico’s over grenzen kunnen verschuiven. Nationale maatregelen kunnen in een sterk verweven digitale infrastructuur neveneffecten hebben in andere lidstaten. De oproep: crisisplanning moet systemisch en grensoverschrijdend worden benaderd.
“Dock-Reads scherpen debat over Europese digitale strategie verder aan”
De tweede these van Capgemini pleitte voor ‘situational awareness first’ en verkende de noodzaak van een gezamenlijke EU-VK operationele benadering. In een tijd waarin dreigingen zich niet aan politieke grenzen houden, is gedeeld inzicht cruciaal. Zonder gemeenschappelijk operationeel beeld blijft samenwerking reactief en gefragmenteerd.
De derde these van Facis draaide om federatie en cloud roaming als strategisch instrument. Door federatieve cloudmodellen kunnen landen en organisaties autonomie behouden, terwijl interoperabiliteit gewaarborgd blijft. Het idee: niet centraliseren maar verbinden, zonder afhankelijk te worden van één dominante aanbieder.
De vierde these van Element was misschien wel de meest fundamentele: echte veerkracht vereist digitale soevereiniteit. Zonder controle over data, infrastructuur en kritieke technologieën blijft weerbaarheid beperkt tot symptoombestrijding. Soevereiniteit werd hier niet neergezet als isolationisme, maar als voorwaarde voor strategische handelingsvrijheid.
Deze vier thesissen worden in de komende periode verder uitgewerkt en gepubliceerd. Gezien de kwaliteit van de discussies ligt het in de lijn der verwachting dat ze het debat over Europese digitale strategie verder zullen aanscherpen.
Resilience als strategische keuze
De afsluitende paneldiscussie bracht technologie, energie, cultuur en governance samen onder de noemer ‘Resilience is not survival, it’s strategic choice’. Daarmee werd de dag kernachtig samengevat. Veerkracht is geen defensieve reflex, maar een bewuste positionering. Het vraagt om investeringen, politieke moed en langetermijnvisie. Niet alleen technische oplossingen, maar ook institutionele samenwerking en maatschappelijk draagvlak zijn bepalend.
“Digitale soevereiniteit en veerkracht zijn geen modetermen”
Wat in Londen vooral duidelijk werd was dat digitale soevereiniteit en veerkracht geen modetermen zijn. Ze raken direct aan economische stabiliteit, veiligheid en democratische legitimiteit. Met een hoogwaardig publiek en inhoudelijk sterke bijdragen heeft ERS London zich nadrukkelijk gepositioneerd als een platform waar deze strategische discussies op niveau worden gevoerd.
De combinatie van geopolitieke urgentie, technologische complexiteit en bestuurlijke verantwoordelijkheid maakte de summit tot meer dan een conferentie. Het was een signaal dat Europa zich bewust is van de digitale realiteit waarin het opereert, en dat de tijd van vrijblijvende discussies voorbij is.
ERS agenda 2026
Wenen 12 mei
Den Haag 18 juni
Berlijn 30 september
Parijs 10 december
Het hele programma tref je hier: https://www.europeanresiliencesummit.com/