Met 280 geregistreerde deelnemers trok de European Resilience Summit op 3 maart 2026 in Londen een stevig internationaal publiek van bestuurders, beleidsmakers en vertegenwoordigers uit het bedrijfsleven. Inhoudelijk draaide de dag om één centrale constatering: digitale weerbaarheid is in een tijd van geopolitieke onrust geen abstract beleidsbegrip meer, maar een harde randvoorwaarde voor economische en maatschappelijke stabiliteit.
Cyberdreiging als strategisch vraagstuk
De openingsdiscussie ging in op cyberdreigingen in een periode van geopolitieke spanningen. Daarbij werd cyberspace neergezet als volwaardig strijdtoneel, waarin staten, criminele netwerken en hybride actoren opereren met verstoring, beïnvloeding en sabotage als doel.
Sprekers wezen op de kwetsbaarheid van kritieke infrastructuur, supply chains en democratische instituties. Niet alleen de directe impact van aanvallen stond centraal, maar vooral ook de bredere strategische gevolgen, zoals verlies van vertrouwen, economische schade en politieke instabiliteit. De rode draad was duidelijk: Europa zal sneller moeten anticiperen, intensiever moeten samenwerken en structureel moeten investeren in zowel operationele als strategische weerbaarheid.
Afhankelijkheid van platforms en cloud
In latere sessies verschoof de aandacht naar structurele afhankelijkheden in het digitale landschap. Zo kwam in het panel over een federated digital backbone naar voren dat Europa alleen geopolitiek relevant blijft wanneer het op schaal weet samen te werken. Federatieve modellen werden daarbij gepresenteerd als alternatief voor een te sterke concentratie van macht bij enkele dominante platformspelers.
Ook de sessie Resilience on the Global Scale legde een gevoelig punt bloot: de dominantie van mondiale cloudplatforms en de snelle opkomst van shadow AI. Organisaties gebruiken AI-oplossingen steeds vaker buiten formele governance-kaders om. Dat vergroot risico’s rond compliance, datasoevereiniteit en strategische afhankelijkheid. De kernvraag was hoe innovatie mogelijk blijft zonder grip, verantwoordelijkheid en toezicht te verliezen.
Daarnaast kwamen open source en open standaarden nadrukkelijk aan bod als bouwstenen voor digitale soevereiniteit. Daarbij was de teneur genuanceerd: openheid op zichzelf is niet genoeg. Zonder robuuste governance en houdbare businessmodellen blijft ook een open digitaal ecosysteem kwetsbaar.
Dock-Reads brengen verdieping
Waar de panels vooral breedte boden, leverden de Dock-Reads de verdieping. In vier sessies werden inhoudelijke documenten besproken waarin telkens een scherpe these, analyse of oplossingsrichting centraal stond. Dat zorgde voor een ander soort debat dat minder algemeen was, en meer inhoudelijk, kritischer en concreter.
Sopra Steria trapte af met de stelling dat nationale crisisplannen binnen een sterk verweven Europese digitale infrastructuur onbedoeld risico’s kunnen verplaatsen naar andere landen. De boodschap was dat crisisplanning niet langer nationaal of sectoraal kan worden benaderd, maar systemisch en grensoverschrijdend moet zijn.
Capgemini pleitte vervolgens voor een benadering waarin situational awareness vooropstaat. In die visie is een gezamenlijke operationele aanpak tussen EU en VK essentieel. Dreigingen houden zich immers niet aan landsgrenzen, en zonder gedeeld inzicht blijft samenwerking te vaak reactief.
Facis zoomde in op federatie en cloud roaming als strategisch instrument. Het uitgangspunt daarbij is dat landen en organisaties hun autonomie kunnen behouden, terwijl interoperabiliteit wel gewaarborgd blijft. Niet centraliseren, maar verbinden, zonder afhankelijk te worden van één dominante leverancier.
Element bracht misschien wel de meest fundamentele these in: echte veerkracht vereist digitale soevereiniteit. Zonder controle over data, infrastructuur en kritieke technologie blijft weerbaarheid beperkt tot het opvangen van symptomen. Soevereiniteit werd daarbij nadrukkelijk niet neergezet als isolationisme, maar als voorwaarde voor strategische handelingsvrijheid.
De verwachting is dat deze vier stukken de komende periode verder worden uitgewerkt en gepubliceerd. Gezien het niveau van de discussie lijkt het aannemelijk dat ze ook breder hun invloed zullen hebben op het debat over de Europese digitale strategie.
Veerkracht als bewuste positionering
De afsluitende paneldiscussie bracht technologie, energie, governance en cultuur samen onder de noemer Resilience is not survival, it’s strategic choice. Daarmee werd de essentie van de dag kernachtig samengevat. Veerkracht werd niet gepresenteerd als defensieve reflex, maar als bewuste strategische keuze. Dat vraagt om investeringen, bestuurlijke moed en een lange adem.
Wat in Londen vooral duidelijk werd, is dat digitale soevereiniteit en weerbaarheid geen modetermen zijn. Ze raken direct aan veiligheid, economische continuïteit en democratische legitimiteit. Met een inhoudelijk sterk programma en een hoogwaardig publiek positioneert de European Resilience Summit zich daarmee nadrukkelijk als platform voor strategische discussies op niveau.
De combinatie van geopolitieke urgentie, technologische complexiteit en bestuurlijke verantwoordelijkheid maakte deze editie meer dan een conferentie alleen. De bijeenkomst was vooral ook een signaal: Europa is zich scherp bewust van de digitale realiteit waarin het opereert, en de tijd van vrijblijvende discussie ligt achter ons.
ESR-agenda voor 2026
De European Resilience Summit doet dit jaar nog vier steden aan: Wenen op 12 mei, Den Haag op 18 juni, Berlijn op 30 september en Parijs op 10 december.
Voor de Nederlandse editie in Den Haag is inmiddels ook een call for papers, sprekers en partners geopend. De organisatie roept beleidsmakers, bestuurders en marktpartijen op om onderwerpen, praktijkcases en sprekers aan te dragen rond de centrale vraag hoe digitale autonomie en resilience in kritieke ketens kunnen worden versterkt. Daarbij ligt de focus op thema’s als kritieke infrastructuur, ketenverantwoordelijkheid, publiek-private samenwerking en wet- en regelgeving, met nadrukkelijk aandacht voor zowel de Nederlandse als de bredere Europese context.
Ook voor partners en sponsors ziet de organisatie een rol weggelegd. Daarmee wil ERS The Hague zich niet alleen profileren als congres, maar ook als inhoudelijk platform voor partijen die actief bijdragen aan het debat over digitale weerbaarheid en strategische autonomie.
Wilt u zich positioneren rond digitale autonomie, resilience en ketensamenwerking in overheid en kritieke sectoren? ESR Den Haag op 18 juni biedt partners en sponsors een inhoudelijk sterk, hoogwaardig platform. Neem voor onderwerpen en sprekers contact op Sander Hulsman, hoofdredacteur DSR via sander@luteijnmedia.nl of 0628 330 415. Partners & sponsors zoeken contact met Eric Luteijn, uitgever DSR via eric@luteijnmedia.nl of 0653 510 690.
(dit artikel verscheen eerder in ITchannelPRO magazine 2026 #02)