De kans is zeer groot dat u als lezer het afgelopen jaar meermaals de term ‘DSR’ heeft gehoord of gelezen. Dat kan de indruk wekken dat de term ‘digital sovereignty & resilience’ ook pas sinds dit jaar in de pers en beleidsstukken is verschenen. Wie op zoek gaat naar het startpunt zal tot zijn verrassing zien dat de term al veel langer bestaat. DSR is goed voor nog veel meer verrassingen. Sommige zijn aangenaam, andere zijn dat niet.
In 2020 is in beleidsstukken van de Zwitserse overheid voor het eerst de term ‘DSR’ opgedoken. Het Alpenland heeft een traditie van waakzaamheid en stuurt op een hoge mate van autarkie, het zo min mogelijk afhankelijk zijn van anderen. Variaties op het begrip zijn in tal van landen zelfs nog eerder gebruikt in beleidsstukken. Dit soort publicaties haalt weinig de pers en is voor een breder publiek moeilijk leesbaar.
Startpunt
Een verandering treedt op in 2022 als Rusland buurland Oekraïne binnenvalt. Vanaf dat moment neemt het aantal cyberaanvallen op het Westen in hoog tempo toe. Politiek, pers en bedrijfsleven roepen op meer aan de digitale weerbaarheid te doen.
De upgrade van NIS naar NIS2 is daarvan een van de gevolgen. De snelheid waarmee die en andere gerelateerde Europese wetgeving is aangepast, is hoog. DSR lijkt een startpunt voor wetgevers in Brussel en alle hoofdsteden om sneller tot actie over te gaan.
AI
Sinds 2023 is er nog iets veranderd. Amerikaanse datacenters en hyperscalers zijn in hoog tempo gaan communiceren dat zij de lokale footprints uitbreiden. Niet alleen in Europa, maar bijna overal ter wereld. Duidelijk zichtbaar is een strategie die moet benadrukken dat een lokale footprint ook staat voor het naleven van de lokale en nationale wetgeving.
Eerder is de link met DSR nog niet duidelijk, maar dat verandert in 2024. Het verhaal van de lokale uitrol wordt gecombineerd met de boodschap dat het ook nodig is om van AI te kunnen profiteren. De hyperscalers zijn immers de plekken waar die capaciteit beschikbaar is. […]
(het volledige artikel is te lezen op DSR)
