Het klagen van Telecomoperators in de EU over hoge kosten

Telecomoperators in de EU lijken de laatste periode veel actiever het wijzen op de concurrentie, te hoge kosten en ander leed. De gebruikte argumenten en genoemde issues komen stuk voor stuk zeer bekend voor. Wat is er aan de hand?

Twee ontwikkelingen

Het leed waar de telecomoperators over klagen gaat vooral over twee ontwikkelingen die nauw met elkaar verbonden zijn. De bedrijven (France Telekom en Deutsche Telekom voorop, maar Vodafone speelt op de tweede rij een belangrijke rol), vinden dat het verkeer over hun netwerken te veel wordt gedomineerd door een beperkt aantal social media bedrijven. Het verwijt is dat YouTube en anderen profiteren van de infra die door de bedrijven is aangelegd en wordt onderhouden. Dat verkeer neemt alleen maar toe en daardoor ook de investeringen van de telco’s. De telco’s willen niets meer of minder dan dat de aanbieders van content gaan betalen voor het gebruik van de netwerken. Die wens bestaat al decennia. Via het besluit over netneutraliteit is de kans daarop binnen de EU zeer klein. Daarom worden nu door de telco’s de hoge energiekosten en “verduurzaming” gebruikt als argumenten. De tweede ontwikkeling is dat de EU werkt aan een nieuwe koers voor de digitale economie. Dat gaat via een breed pakket van maatregelen. De klagers menen dat een groot lobby offensief kan helpen geregeld te krijgen dat de zijn als beheerders van de digitale snelweg dubbel betaald gaan worden. Of de EU daarmee instemt is nog onduidelijk.

Misleiding

Er is namelijk sprale van bewuste misleiding van de kant van de klagers. Zij worden door de klanten betaald voor de aanleg en het onderhoud van de infra. Incasseren bij de aanbieders is commercieel begrijpelijk, maar het heeft niets te maken met een businesscase die onder druk staat. De kosten voor toegang tot het internet die worden berekend aan klanten zijn namelijk nergens onder de kostprijs. Uit de cijfers die de klagende telco’s aan de beleggers laten zien blijkt zelfs dat de kosten van dataverkeer steeds lager worden. En er speelt nog iets. Naarmate de netwerken verder worden verglaasd is er geen lineair verband meer tussen toename van volume en toename van de kosten voor het netwerk beheer. Ook op dit punt wordt de waarheid door een aantal van de klagers geweld aangedaan. Er wordt geschermd met onderzoek waaruit blijkt dat de stroomkosten toenemen naarmate er meer verkeer wordt getransporteerd door de glasvezels. Iedereen die de techniek van belichting van de paden kent en weet hoe de achterliggende hardware zich ontwikkelt weet dat dit soort presentaties aan alle kanten rammelt. Voor wat betreft de vaste netwerken is het echte verhaal van de telecomoperators namelijk heel anders, de kosten voor stroom zijn omhoog gegaan omdat de inkoopprijs is toegenomen. Het stroomverbruik zelf is naar beneden gegaan. Dat is wat diezelfde bedrijven namelijk de EU en de aandeelhouders hebben beloofd in het kader van de 2030 maatregelen.

Rechtspraak

Relevant voor het verhaal is ook nog de recente uitspraak van de hoogste rechters in de EU. Die hebben bepaald dat het buiten de bundels houden van bepaalde content door DT en VF in Duitsland in strijd is met de verplichting tot netneutraliteit (zero rating). Het gevolg daarvan is dat deze partijen nu geen deals meer mogen sluiten met (vooral) audiostreaming diensten. Die deals hielden ook in dat deze diensten betaalden voor toegang tot de digitale snelweg.