De Jumbo zit bij mij om de hoek. Max 10 minuten lopen. Bij terugkomst realiseerde ik me dat ik het volgende had gedaan tijdens het wandelingetje naar de supermarkt:
- Een arbeidscontract getekend via Docusign
- Een tikkie betaald van mijn zoon (waarvoor eigenlijk?)
- Een kaartje gekocht voor het concert van Shalamar in Utrecht op 6 juni (zin in)
- Op The Fork gekeken naar een leuk restaurant in Utrecht op die datum.
- Een mail beantwoord of 5 mei bij ons ook een vrije dag is.
- Een factuur van de Arbodienst goedgekeurd
- Een appje naar mijn vriendin gestuurd met een hartje-emoticon (lief van mezelf).
- Gecheckt hoeveel digitale spaarpunten ik al heb voor de Jumbo verrassingsdoos
Er waren tijden dat ik minder productief was. Tijden gekenmerkt door traagheid.
Zaligmakende traagheid
Ik woonde in een studentenhuis in Nijmegen. Ieder jaar kochten we samen een kerstboom. Aan kerstballen deden we niet. We hingen lege flesjes bier in de boom. Het werd een traditie dat we de boom pas weggooiden als alle naalden waren uitgevallen. Het record was september. De laatste dagen passeerden we de boom op sokken om er maar voor te zorgen dat het record van het jaar ervoor gebroken werd.
Nog trager was het spel ‘zeeslag’ dat we speelden tegen een studentenhuis in Maastricht in het pre-computertijdperk. De coördinaten van onze schoten zetten we op een acceptgiro om daarmee postzegels te besparen. Bij de betaling van 1 cent was bijv. de tekst: C1, H4, J7, A9, K4 opgenomen. Maximaal 5 schoten per keer. Het antwoord vanuit Maastricht bestond uit een bevestiging van een bankoverschrijving met hun salvo en het resultaat van onze beschietingen. Uiteindelijk trok Maastricht na 2 jaar, en vele envelopjes later, aan het langste eind. Onze ‘los uit de pols-schoten’ legden het af tegen hun gestructureerde patronen. Maar zij waren dan ook de bà¨ta’s.
Het was de tijd dat ik vond dat het een drukke dag was geweest als ik een uur aan mijn huiswerk had gezeten, de afwas had gedaan, en een keer boodschappen. Dan moest ik even gaan liggen.
Ik mis dat wel eens. Liggen in het gras. Kijken hoe wolken overtrekken. Met de zon in je gezicht.
En heel even in slaap vallen.
Gert-Jan Duis is HR Country Lead bij HSO. Hiervoor werkte hij o.a. bij TD Synnex en Ingram Micro. Altijd staat voor hem de mens centraal.
(dit artikel verscheen eerder in ITchannelPRO magazine #01-2025)
