Zomer 2025, 01:00 ’s nachts. Wakker gehouden door een stel straathonden die geen ander doel in het leven hebben dan naar elkaar blaffen in het donker. Mijn luchtbed liep langzaam leeg dus ik lag klaarwakker in de tent. Starend naar mijn telefoon. Een perfect moment om iemand die ik al drie jaar niet gesproken had uitvoerig te feliciteren met zijn promotie naar vice president regional sales van een regio afgekort tot een nog mooier anagram dan de functie zelf.
Het echte vakantiegevoel!
Door het jaar heen kan ik mijn overmatige telefoongebruik prima verdedigen. Het is werk en LinkedIn, Outlook en Xelion horen daarbij. Niet alleen op de laptop maar zeker ook mobiel. Maar op vakantie merk ik dat ik het slecht loslaat.
Dus zocht ik hulp. Nou ja, ik kocht een apparaat dat bepaalde apps blokkeert tot je je telefoon ertegenaan tikt. Daarna mag je voor een bepaalde periode weer scrollen tot je niet meer kan. Om het dit jaar echt moeilijk te maken gaf ik het apparaat aan mijn vrouw. LinkedIn en Outlook alleen nog op bestelling. Het vragen maakt de drempel vele malen groter dan je schermtijd-pincode invoeren.
En het werkt! Bijna vier weken clean. Het doomscrollen is niet weg (ik lees nu elke dag de krant van begin tot eind; begin bij de puzzels). De telefoon gebruik ik niet minder maar in ieder geval niet voor werk.
Maar helemaal ontsnappen lukt me niet.
Ik krijg tegenwoordig appjes of ik dit gezien heb op LinkedIn, of ik daar even op wil reageren of misschien een like wil geven.
Het laatste bericht?…. Of ik een Zomercolumn wil schrijven. Op? LinkedIn.
