Een jaar geleden kwam een Japanse fabrikant van SSD’s met het nieuws dat het er in geslaagd was 245,76TB aan opslagcapaciteit in SSD te proppen. De melding was toen goed voor veel persaandacht. We zijn een jaar later en dat zelfde bedrijf wordt nu genoemd door een Amerikaanse servermaker. In een 2U server van dat merk is tot 10PB aan opslagcapaciteit mogelijk.
Ook nu weer staat de capaciteit centraal. Natuurlijk is het knap dat dit mogelijk is, maar meer dan ooit valt op dat essentiële data ontbreekt. Het valt extra op, omdat het persbericht afsluit met een opmerkelijke lange opsomming van disclaimers.
Het gros van die disclaimers heeft betrekking op die capaciteit. Die 10PB is een marketingkreet en niet meer dan dat. De fabrikant van de SSD werkt, zoals anderen, met ronde getallen. 1.024 is maar lastig, 1.000 is makkelijker. Zelfs die 245,76TB per 2,5” of E3L schijf is daarom een waarde die niet helemaal klopt.
Als de marketingpraat verder wordt genegeerd blijkt dat het persbericht van vorig jaar en dat van afgelopen week weinig informatie bevat. Het claimen de eerste te kunnen zijn is duidelijk waar het om draait.
De beoogde gebruikers van deze opslag zullen hopelijk op een ander moment andere cijfers en getallen te zien krijgen. Het is meer dan eigenaardig dat sinds de eerste geruchten niets is gecommuniceerd over de warmteontwikkeling (temperatuur) en het verbruik (Watt).
Warmteontwikkeling
Verbruik van een SSD is laag, maar wie 40 E3.L in een device propt zal een device hebben dat echt wel de stroommeter laat uitslaan. Dat geldt nog meer voor de warmteontwikkeling.
Het is snel in de vergetelheid geraakt, maar de eerste lichtingen SSD’s met afwijkende formfactors waren een behoorlijke uitdaging voor de makers van moederborden en hele systemen. De warmte ontwikkelde zich niet gelijkmatig over de lengte. Dat zorgde onder belasting voor pieken in de temperatuur op zeer beperkte delen en zoiets is niet goed. Speciale koeling hielp weliswaar, maar leidde tot een hoger stroomverbruik, waardoor de echte TCO sterk afweek.
De warmteontwikkeling van de moderne E3L is weliswaar onder controle, maar nog steeds moet elke systeembeheerder vooraf weten wat er gebeurt als hij een device in zijn racks schuift. Wat voor temperatuur geldt, gaat ook op voor verbruik.
En juist om dat het zo knap is dat deze “monstercapaciteit” in een 2U past is het meer dan ooit belangrijk de rekensom te maken op rack niveau. Dat online bij alle landen websites van de maker van de E3L, daar niets over te vinden is meer dan eigenaardig.
