Treinen in Duitsland en de beurzen in Amerika: vorige week was er twee keer reden te spreken van een dieptepunt en woorden als onvoorstelbaar en ongelofelijk zijn dan nog mild gekozen.
GSM-R uitval bij Deutsche Bahn
Dinsdag 23 juni vond aan het eind van de avond onderhoud plaats aan het GSM-R communicatiesysteem van de Deutsche Bahn. De spoorwegen in Duitsland en andere landen maken gebruik van een eigen systeem dat meer mogelijk maakt dan alleen spraak.
Het onderhoud bestond uit het vervangen van een hardware component, een switch. Die handeling triggerde een software fout die heel opmerkelijk geen foutmelding triggerde.
Zonder dat signaal sloeg het failover systeem niet aan en het GSM-R net lag compleet plat. Geen GSM-R betekent dat treinen niet mogen rijden. Overal in het land kwam het goederen en personenverkeer op de rails tot stilstand. Lang niet overal was dat op stations, passagiers konden dan niet uitstappen en alternatief vervoer zoeken.
De dag begon voor alle tv kanalen, radio zenders en kranten met dit nieuws: DB komt tot stilstand., Duizenden reizigers gestrand. Een heel leger van experts was de hele dag te horen en zien. Weinigen hielden het voor een geval van domme pech, het gros sprak er schande van, onvoorstelbare domheid en ongelofelijk amateurisme bij dat staatsbedrijf.
Forse woorden
Die forse woorden kloppen. Iedereen met twee streepjes verstand van IT begrijpt dat hier iets fundamenteels fout is gegaan en voorkomen had kunnen worden. DB heeft hier met tests nooit rekening gehouden met incidenten die buiten de scope van de monitoringssoftware vallen. Voor een bedrijf van een vitale dienst verleent is dat een kolossale blunder.
Maar het is nog erger dan dat. Het onderdeel van DB dat deze klus moest klaren heeft een verklaring opgesteld die meer vragen oproept. Het gaat om deze drie punten:
- Voorlopig geen verdere vervanging van onderdelen
- Foutopsporing bij de fabrikant van het betreffende onderdeel
- Onderhoudswerkzaamheden vinden voortaan alleen nog plaats tussen 0 en 4 uur ’s nachts en uitsluitend in de inactieve redundantie
Punt 1 en 2 lijken te bevestigen wat in reactie op het voorval al is genoemd: men test onvoldoende wat wordt ingekocht en schijnbaar schiet ook de leverancier te kort.
Punt 3 is echt bizar. Daar staat namelijk met zo veel woorden dat het toe nu toe gebruikelijk is onderhoud door te voeren als de dienst volop in gebruik is en op het actieve systeem.
Beurzen in Amerika
Het tweede dieptepunt van de week begint met hele groede cijfers voor chipmaker Micron. Het aandeel stijgt nog meer in waarde, maar dan gebeurt er iets onverwachts.
Analisten en beleggers die vol lof zijn over het bedrijf realiseren zich dat hoge geheugenprijzen slecht zijn voor bedrijven die ze nodig hebben. De melding van Apple dat het de meeste producten door de kunstmatige schaarste moet verhogen, gevolgd door hetzelfde bericht van Microsoft voor de Xbox mist zijn doel niet. Letterlijk dezelfde groep die Micron ophemelt begint daar nu vraagtekens bij de zetten en een echte verkoopgolf start.
Voor wie enigszins weet hoe de IT keten in elkaar zit is het nog te volgen, maar voor anderen (het gros van de beleggers) is de koersdaling van Micron onlogisch. Vervolgens merkt de hele markt dat er nog veel meer afhankelijkheden zijn. Als dan ook nog eens het (nog steeds niet ontkende!) gerucht in de New York Times verschijnt dat OpenAI de beursgang verschuift begint het feest pas echt.
Letterlijk alle bedrijven die direct of indirect van Micron afhankelijk zijn, en dus een steeds hogere rekening krijgen te betalen, krijgen een tik op de vingers van beleggers. Oracle is daar een voorbeeld van. Het bedrijf beweert datacenters te bouwen voor OpenAI. OpenAI is een grote klant van Micron. Oracle verliest alleen al op vrijdag ruim 2 procent, over de hele handelsweek staat de teller op min 19 procent.
De tegenstrijdige berichten, signalen en reacties op de Amerikaanse beurzen lijken toe te nemen Wat afgelopen week gebeurde was in dat opzicht een nieuwe dieptepunt. Tot voor kort was het ook onvoorstelbaar dat analisten zo snel van mening veranderden en ondertussen zichzelf tegenspreken. Dit gaat ondertussen allang niet meer over AI, maar over een hele sector waarvan de afhankelijkheden meer als een teken van zwakte worden gezien dan als slimme, strategische beslissingen.
Foto: Deutsche Bahn AG / Volker Emersleben
