Hoe de NS en de Rabobank reageren op vragen over digitale soevereiniteit

Dinsdagochtend was het belangrijkste nieuws in de gewone pers het bericht dat de NS een Amerikaanse bedrijf een grote opdracht heeft gegeven. Ophef alom, hebben we niets geleerd van Solvinity-Kyndryl. Wat er vervolgens gebeurt is zeer opmerkelijk.

NS

Dat het hier gaat om de Nederlandse vestiging van een Amerikaans bedrijf is iets dat velen opvalt. De link met die andere zaak, waarover het laatste woord nog niet is gezegd, leggen heel veel mensen direct. Maar in dit geval besluit een van de partijen, de NS, wel te reageren op de ophef. Dat valt op. Een voorgenomen overname is iets anders dan een aanbesteding, maar toch. Hoe vaak komt het voor dat een partij die de aanvraag in de markt zet zich genoodzaakt voelt te reageren omdat de pers op de deur blijft kloppen. Pers is hier meervoud, want zowel de landelijke als regionale media zijn actief. Door deze handeling van de NS weet een groot deel van Nederland en in ieder geval het nieuwe kabinet plus de Kamer dat er meer smeulende vuurtjes zijn als het gaat om digitale soevereiniteit.

Banken

Als in de middag de NOS komt met de melding dat de drie grote Nederlandse banken, Rabobank, ING en ABN Amro, hun afhankelijkheid van Amerikaanse techbedrijven zoveel mogelijk willen verminderen, komt er dus nog weer een nieuw dossier bij. Iedereen die iets weet van de werkwijze van banken snapt dat die niet zitten te wachten op ophef. Als de topman van een bank ergens over spreekt dan is dat geen spontaan gesprek, maar iets dat grondig is voorbereid. Dus als er kan voor de lopende camera en/of open microfoon zo een duidelijk signaal wordt afgegeven dan is dat zeer opmerkelijk.