Woensdagavond is door een artikel van Marloes de Koning en Jeroen Wester van het NRC bekend geworden dat Kyndryl afziet van de plannen Solvinity te kopen. Een echte verrassing is het niet, evenmin is dit het einde van deze affaire.
Het nieuws volgt nadat het Ministerie van EZ een hoorzitting hield, maar al eerder waren er partijen bekend dat Kyndryl niet langer wilde kopen. Het staat namelijk (zoals de twee journalisten zelf ook aangeven) in de bijlagen van de kwartaalcijfers van Kyndryl.
Bij de kwartaalcijfers zit het 10-Q document en daarin staat op pagina 18 opvallend weinig over de “Proposed Acquisition of Solvinity”. Het is niet anders te lezen dan een dienstmededeling over iets dat niet verder wordt opgepakt of uitgewerkt.
De Nederlandse pers zal hier nog het nodige over schrijven, terecht ook want de hele affaire was uniek en vooral een primeur. Het signaal dat ook Nederland in staat is, en bereid, op te komen voor de belangen van de Staat en burgers is tot ver buiten de landsgrenzen waargenomen.
Men zal ongetwijfeld ook wijzen op het vertrek van de Nederlandse ceo die kort na het verbod Solvinity te verkopen met pensioen ging. Waarschijnlijk zal de pers opmerken dat het bedrijf meer problemen heeft, zoals een koersdaling van meer dan 70% (geen typefout!) in een jaar tijd en het vertrek van toplieden in reactie op berichten een “accounting investigation”.
Opgelucht ademhalen?
Nederlanders burgers en politici die dat onder ogen krijgen zullen opgelucht ademhalen. Gelukkig is de verkoop onmogelijk gemaakt en verlaat Kyndryl de arena.
Kyndryl omzet
Er is echter ook reden om nog eens heel goed naar het proces te kijken. Want met de kennis van nu kan nog iets worden vastgesteld. De omzet van Kyndryl is praktisch wereldwijd en over de volle breedte afgenomen. Er is een uitzondering van een markt of land. Alleen in de VS heeft het bedrijf het afgelopen jaar meer omzet gedraaid. Daardoor kan de indruk ontstaan dat de koop van een bedrijf in Nederland een ultieme poging was nieuwe business te genereren.
De partijen die Solvinity in de etalage hebben gezet en de controlerende instanties lijken die omzetdaling niet te hebben opgemerkt. In hoeverre dat verstandig was mogen anderen bepalen. Maar je zou toch zeggen dat Nederland al negatieve ervaringen genoeg heeft het met laten verkopen van waardevolle bedrijven aan ondernemingen ver buiten Europa.
